Reisverslagen,

Op 3 november stond alweer onze laatste rit op de agenda. Na een jaar van vele mooie ritten en een geweldig mooi motorweekend komt er ook weer een einde aan onze jaarlijkse gezamenlijke tochten. Natuurlijk niet aan het motorrijden, want ook later in het jaar kunnen er nog mooie dagen volgen, waarop ons stalen ros nog in de schuur staat te grommen om bereden te worden. En dan natuurlijk nog de diehards onder ons die onder alle weersomstandigheden gewoon door rijden. Al ben ik bang dat dat er niet zoveel zijn.

Maar even terugkomen op de snertrit. Eigenlijk maar een gekke benaming, want bij snertrit denk je al gauw, dat zal wel een rit van niks zijn. Net als bij snertweer, dan denk je ook niet zo snel aan motorrijden. Maar bij de snertrit van MC Olland is alles anders.

’s Morgens om 9 uur/ half 10 verzamelen bij de Beuk waar Kevin de koffie al heerlijk bruin had. Zo’n 20 motorrijders vielen op de klep. In plaats van snertweer was het heerlijk weer en ondanks dat het een snertrit was konden we genieten van een geweldige rit met schitterende wegen en vele mooie bochten. Ik zou willen zeggen, Ad je had weer goed je best gedaan. Iedereen was dik tevreden.

Na Beukwaarts gereden te zijn werden we verwelkomd met een grote pan erwtensoep. Daarna nog een laatste afdronk en iedereen keert voldaan huiswaarts. Ik denk dat ik namens iedereen spreek als ik zeg, onze snertrit was zeker geen snertrit.

Mari